Treskjeraren bak det skorne

Rolf er fødd og oppvaksen i Hornindal. Dei første kutta blei gjorde som femåring, i verkstaden til far sin, Bjarne, som sjølv var ein profesjonell treskjerar og gjekk i lære hos Oberammergau-studerte Daniel Hagerup. Etter tre år i verkstaden heime gjekk vegen til Hjerleid treskjerarskule på Dovre, hovudsetet for faget i landet: sveinebrev i 1976, og seinare meisterbrev.

Heile prosessen blir gjord for hand i treskjerarverkstaden på skogseigedomen på Taraldset i Hornindal, ved Hornindalsvatnet, den djupaste innsjøen i Europa. Alt blir gjort i eitt: frå skisse, mønster og val av emne til skurd og overflatebehandling. Målet ligg nærare det autentiske enn pynt: eit relieff som dreg deg inn, ein figur som ser ut til å stige ut av treet.

Same året som sveinebrevet kom, blei det første kurset halde, i studietida på Dovre. Sidan har kring femten hundre elevar delteke på treskjerarkurs vidt kringom i Noreg og Skandinavia og i USA, mellom anna ved Vesterheim, det norsk-amerikanske museet i Decorah, Iowa. Kvar sommar blir verkstaden på Taraldset delt: der bestillingane blir skorne resten av året, sit kursdeltakarane med modellar teikna for nettopp dei, og mange kjem att år etter år. Det same handverket blir sett på prøve når nye svenner skal ta sveinebrevet: Rolf leiar prøvenemnda og sit i dei nasjonale læreplannemndene og i eksamensnemnda til Utdanningsdirektoratet.

Arbeidet spenner over alle dei klassiske stilartane: barokk, rokokko, akantus, dragestil; portrett, djuprelieff og skulptur, og møblar i barokk og rokokko. Storleiken går frå små modellar til støyping til store dekorasjonar, ornamentale eller figurative. Det klassiske er sjølve fundamentet i faget: det må sitje i hendene og ryggmargen — og når det gjer det, glir fundamentet lett over i alt det blir brukt på.